die vragen om weinig of niets...
Tralalalala
Zo'n 25 à 30 dagen moeten het ondertussen wel zijn, dat er geen spatje regen uit de lucht valt. Een mens zou de tel zowaar kwijtraken. We zijn namelijk beter in het optellen van de dagen dat het wèl regent! Zij die de vlucht namen met het gedacht zonniger oorden op te zoeken hadden zich de trip kunnen besparen. Zij die voor eenmaal dachten in België hun congé payé te vieren, krijgen waar voor hun geld. Menigmaal klinkt het hier: "Goh goh, schoon weer hé! Zalig dat het hier is hé, en warm, WAAARM!" En wij, wij behoren tot deze vrolijke laatste bende! ;-)
We moeten het wel stellen zonder steile rotskliffen, azuurblauwe wateren en prachtige vergezichten, maar al bij al heeft onze vakantie in de Stekense bossen ook heel wat te bieden! De bloemetjes staan in bloei, de Candese ganzen laten van zich horen en dankzij de vlinders die de vlucht naar onze lavendel gevonden hebben wanen we ons hier in de Franse Provence. Nu nog een lui gat, een vrolijk deuntje op de achtergrond, een goed boek in de linker- en een cocktail in de rechterhand en het plaatje is compleet.
(Als mijn wederhelft zich ondertussen ontfermt over de bbq natuurlijk!)
En af en toe verleggen we onze grenzen en verruimen we onze horizonten. Zo bracht het meest belangwekkende festival sinds Rock Werchter, met name het wereldse Ertveldse Rock Earthfield, ons weer in vervoering. We zijn ook niet verlegen om een plons in de Puyenbroeckse wateren, een koel pintje op een Lokers terras of een woensdagavond-optreden in het verre Deinze. Ook de fiets wordt bij deze zwoele temperaturen weleens van stal gehaald om de wind door de haren te laten waaien en van de weidse landschappen te genieten.
Ondertussen klimt de temperatuur elke dag een beetje hoger en worden de nachten een beetje zwoeler.
De haren worden blonder, de huid getinter en de weg hiernaartoe steeds stoffiger.
Beter hadden we het ons ècht niet kunnen bedenken, lang leve onze Belgische congé payé!
